( 1 ) مقدمهء مؤلف بنام خداوند بخشايندهء مهربان و درود خدا بر سرور ما محمد ( ص ) و خاندان و ياران او باد ، درودى فراوان و پايدار تا روز رستاخيز . شيخ گرامى و دانشمند پيشوا ، ابو الحسن عبد الله بن محمد بن احمد بيهقى از قول جدّ خود ( مولف اين كتاب ) خطبهء زير را كه بر كتاب خود نوشته است براى ما روايت نمود . سپاس و نيايش پروردگارى كه نخست بىآغاز و آخر بى انتهاست ، پروردگار قديم ازلى كه وجودش هميشگى و باقى بدون زوال است در يكتائى . و خدايى يكتا و صاحب اسماء حسنى و صفات علياست ، چون او چيزى نيست . شنواى بينا و داناى توانا و بلند مرتبهء بزرگ و سالار پسنديده خوى و گرانمايهء شريف ، باز آفرينندهء بوجود آورنده كه هر چه خواهد انجام دهد ، آفرينش و فرمان از اوست و سود و زيان و سرنوشت و فرمان راندن و پادشاهى و چاره‌گرى همه از اوست ، در صفات او شريك و مانندى نيست و در الوهيتش انباز و پشتيبان نه [ ؟ ] را در ملك خود نياز به وزير نيست و در سلطنت خود محتاج به يار و ياور [ ؟ ] ملك و چيرگى و سلطنت و توانايى يكتاست ، هيچ اعتراضى در پادشاهى او و هيچ سرزنشى در تدبيرش نيست و در تقدير او چون و چرا راه ندارد ، و گواهى ميدهيم كه پروردگارى جز آن خداى يگانهء بى انباز وجود ندارد ، پروردگار يكتاى بى مانند كه نه دوستى و همسرى دارد و نه فرزندى و گواهى ميدهيم كه محمد ( ص ) بندهء او و رسول او و پيامبر اوست ، و برگزيده و برترين خلق او و كسى است كه خدا از او خشنود است و او را امين وحى و بهترين خلق قرار داده است ، خداى او را بر حق براى مژده دادن و ترساندن فرستاده است تا بندگان را با اجازهء خدا بسوى او فرا خواند و به حق كه چراغ تابان است ، درود خدا بر او و خاندان پاكيزه و ياران پاك سرشت و همسرانش كه مادر مؤمنانند باد ، درود فراوان و نيايش پروردگارى را كه آفريده را با قدرت خود آفريده و بخواست خويش جنس آنان را تعيين نموده و ايشان را دليل بر خداوندى خود قرار داده است ، در سرشت همگان گواهى بر يكتايى او نهفته است و هر آفريده دليلى است بر خدايى او .